Czujki ruchu w praktyce cz.1
// Październik 21st, 2010 // systemy alarmowe
Swoją popularność czujki ruchu zawdzięczają uniwersalności, skuteczności działania i łatwej instalacji. Pośród nich, zdecydowanie najczęściej montowane są pasywne czujki PIR zwane powszechnie „PIRami”. Ich celem jest detekcja bandyty przemieszczającego się w określonym pomieszczeniu, na zasadzie wykrycia wiązki światła podczerwonego związanego z temperaturą ludzkiego ciała. Zwykle takie czujki montowane są w narożnikach chronionych pomieszczeń, pokrywając swoim zasięgiem obszar od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów kwadratowych. Różnice między poszczególnymi modelami takich czujek tyczyć mogą użytych rozwiązań technologicznych i oferowanych możliwości.
Ze względu na zasadę działania, czujki PIR mogą wykrywać poruszające się w ich zasięgu mniejsze zwierzaki domowe takie jak kotek lub piesek. Chcąc ograniczyć szansę wystąpienia fałszywych alarmów spowodowanych obecnością pupila w pomieszczeniu, można w takim przypadku użyć specjalnych modeli czujek odpornych na małe zwierzęta. Czujki tego typu w swojej nazwie posiadają zwykle oznaczenie „PET” a obsługi lub specyfikacja techniczna określać będzie daną wagę zwierzęcia, na które nie będzie wyzwalać alarmy. Należy też jednak mieć świadomość, że czujka która ma być niewrażliwa na dużego psiaka, może okazać się mniej precyzyjna przy detekcji intruza. W takiej sytuacji, obecność zwierzęcia należy rozważyć już na etapie projektu systemu alarmowego.
Częstym połączeniem jest połączenie pasywnego toru wykrycia podczerwieni (jak „PIRach”) z mikrofalowym układem radarowym. Mimo groźnej nazwy, do detekcji ruchu wykorzystywana jest bardzo mała moc fal – podobnie jak układy automatycznego otwarcia drzwi w miejscach publicznych, są one całkowicie nieszkodliwe. Główną zaletą czujek dualnych jest to, że reagują sygnałem jedynie wtedy gdy oba tory zadziałają w tym samej chwili – dzięki czemu są praktycznie odporne na typowe zakłócenia powstające w trudnych warunkach eksploatacji.W sytuacji gdy chcemy zapewnić detekcję ruchu w pomieszczeniach gdzie temperatura powietrza nie jest stabilna, tj: nieogrzanych garażach, piwnicach czy w pokojach z kominkiem czy też piecem, należy zastosować bardziej zaawansowane czujki, tzw. czujki dualne. W swojej konstrukcji łączą one dwa niezależne tory detekcyjne, wykorzystujące różne zjawiska fizyczne do wykrycia włamywacza.
W sytuacji gdy trzeba zapewnić wykrywanie ruchu w obszarze gdzie temperatura powietrza nie jest stała, tj: nieogrzanych garażach, piwnicach czy w pokojach z kominkiem czy też piecem, należy zainstalować bardziej zaawansowane czujki, tzw. czujki dualne. W swojej konstrukcji łączą one dwa niezależne tory detekcyjne, wykorzystujące odmienne zjawiska fizyczne do wykrycia włamywacza.Mając na uwadze stabilność i skuteczność, bardzo ważny jest rodzaj przetwarzania sygnałów: w prostszych modelach stosuje się przetwarzanie analogowe, podczas gdy modele droższe oferują cyfrowe, procesorowe obrabianie sygnału zapewniające stabilność parametrów i ich niezawodność przez cały okres pracy czujki. Bardzo istotna jest wbudowana kompensacja temperatury – dzięki niej czujniki będą poprawnie działać zarówno wtedy gdy w pomieszczeniach jest zimno, jak i wtedy gdy temperatura jest wyższa. Szukając właściwych czujek, warto zwrócić uwagę na typ użytego układu optyki – prostsze modele mają układy soczewek zrobionych ze specjalnego tworzywa sztucznego, a w tych zaawansowanych używa się zaawansowanego układu zwierciadeł zapewniających dużo więcej precyzji detekcji.